با تزریق واکسن کووید-۱۹ بار ویروسی را کاهش دهید

[ad_1]

یافته های اخیر محققان دانشگاه ژنو نشان می دهد که تزریق واکسن های مبتنی بر RNA های پیام رسان می تواند بار ویروسی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، تحقیقات جدید منتشر شده در مجله Nature Medicine “Nature Medicine” نشان می دهد که واکسیناسیون علیه کووید-19 می تواند بار ویروسی عفونی هر فردی را کاهش دهد. محققان مسری بودن سه گونه مختلف از سندرم تنفسی حاد کروناویروس 2 را بین افراد واکسینه شده و واکسینه نشده تجزیه و تحلیل کردند و آنها را با هم مقایسه کردند.

ما می دانیم که ویروسی که باعث کووید-19 می شود ابتدا وارد دستگاه تنفسی فوقانی فرد می شود. در چند روز اول عفونت، ویروس به سرعت تکثیر می شود و در این زمان است که فرد بیشتر مسری می شود.

حجم ویروس در دستگاه تنفسی فوقانی فرد معمولاً به عنوان بار ویروسی شناخته می شود. تصور می‌شود که بار ویروسی بالا بیشتر با عفونت مرتبط است و محققان دو روش اصلی برای اندازه‌گیری حجم آن بار ویروسی دارند. اولین و متداول ترین روش آزمایش PCR است.

آزمایش PCR با تقویت نسخه هایی از مواد ژنتیکی ویروس کار می کند. تقریباً در هر چرخه آزمایشی، ماده ژنتیکی در هر نمونه تکرار می شود. به طور معمول، اگر بعد از 30 تا 40 سیکل هیچ نشانه ای از ویروس پیدا نشد، آزمایش PCR منفی گزارش می شود.

حجم CT (آستانه چرخه) اندازه گیری است که نشان می دهد چند بار آستانه چرخه قبل از یافتن ماده ژنتیکی ویروسی آزمایش شده است. تعداد کم به این معنی است که مقدار زیادی از مواد ویروسی در نمونه سواب اصلی وجود داشته است، در حالی که مقدار CT بالاتر خلاف این را نشان می دهد.

بنابراین، سی تی اسکن اغلب برای تعیین بار ویروسی یک بیمار مبتلا به کووید-19 استفاده می شود و بار ویروسی بالا اغلب با مسری بودن بیمار در آن زمان همراه است. با این حال، نتایج تحقیقاتی که در آن بارهای ویروسی اندازه‌گیری شده با روش PCR و نرخ انتقال متناقض بودند.

ایزابلا ایکرل، محقق، می گوید: «اندازه گیری بار ویروسی با این روش، نشانه خوبی از میزان عفونی بودن آن بار ویروسی خاص نیست.

آکرل گفت: “تست PCR در شناسایی افراد آلوده بسیار موثر است، اما نشان نمی دهد که آیا آنها آلوده هستند یا خیر و می تواند ویروس را به افراد دیگر منتقل کند.” با این حال، مفهوم سرایت برای تصمیم گیری در مورد اقدامات پیشگیرانه جمعی، مانند دوره های قرنطینه ضروری است.

راه دوم برای اندازه‌گیری عفونت‌پذیری یک نمونه ویروسی خاص، جداسازی ویروس در کشت سلولی و مشاهده سرعت تکثیر آن است. این روش سال‌هاست که به عنوان استانداردی مناسب برای عفونت ویروسی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما اغلب در همه‌گیری کووید-19 استفاده نشده است.

در این مطالعه، محققان آزمایش‌ها را روی چند صد نمونه از سندرم حاد تنفسی کروناویروس 2، از جمله سه سویه مختلف (سویه اصلی، دلتا و اومیکرون) که از افراد واکسینه شده و واکسینه‌شده گرفته شده بود، آزمایش کردند.

محققان ابتدا دریافتند که ارتباط بسیار کمی بین بار ویروسی اندازه‌گیری شده توسط مقدار CTR آزمایش PCR و بار ویروسی عفونی اندازه‌گیری شده از کشت سلولی وجود دارد. محققان همچنین دریافتند که سن و جنسیت بر بار ویروسی عفونی فرد تأثیری ندارد.

آکرل گفت: ما تأثیر واکسیناسیون (2 دوز واکسن RNA پیام رسان) را بر بار ویروسی عفونی مطالعه کردیم. در افرادی که با سویه دلتا واکسینه شده بودند، میزان ویروس عفونی تقریباً پنج برابر کمتر بود و در افرادی که با سویه دلتا واکسینه نشده بودند، میزان ویروس با سرعت بیشتری دفع شد.

هنگامی که محققان بارهای ویروسی عفونی را در بیماران مبتلا به نوع Omicron بررسی کردند، نتایج کاملاً متفاوت بود. در سویه omicron، بیماران واکسینه شده که دو دوز از واکسن را دریافت کردند، بارهای ویروسی عفونی مشابهی با بیماران واکسینه نشده داشتند. اما با تزریق نوبت سوم واکسن، کاهش زیادی در بار ویروسی عفونت مشاهده شد. این با تحقیقات گسترده‌ای مطابقت دارد که می‌گویند تزریق سومین دوز واکسن برای محافظت در برابر سویه omicron بسیار مهم است.

یکی از شگفت‌انگیزترین یافته‌ها در این مطالعه این بود که به نظر می‌رسد سویه omicron به طور کلی سطوح پایین‌تری از بار ویروسی عفونی را نسبت به نوع دلتا ایجاد می‌کند. با توجه به اینکه می دانیم امیکرون ها به طور قابل توجهی قابل انتقال تر از انواع قبلی سندرم حاد تنفسی کرونا 2 هستند، محققان می گویند هنوز مشخص نیست دقیقاً چه مکانیسمی پشت افزایش قابلیت انتقال این سویه است.

Pauline Vetter یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: “ما هنوز علت را نمی دانیم، اما داده های ما نشان می دهد که مکانیسم های عفونی دیگری ممکن است دخیل باشند.” اکنون مشخص شده است که جهش‌های omicron آن را از سایر سویه‌ها متمایز می‌کند و به آن اجازه می‌دهد تا حدی توانایی فرار از واکسن و کاهش اثربخشی برخی از درمان‌های ضد ویروسی را داشته باشد.

در حالی که نتایج این مطالعه ممکن است به طور صریح توانایی انتقال ویروس در دنیای واقعی را با این معیار کشت سلولی بار ویروسی عفونی مرتبط نکند، این یافته‌ها بینش‌هایی را در مورد چگونگی تأثیر واکسیناسیون بر بار ویروسی عفونی ارائه می‌کنند.

آکرل در توییتر نوشت: «واکسیناسیون می‌تواند بار ویروس‌های عفونی را کاهش دهد، که احتمالاً انتقال را کاهش می‌دهد.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بایگانی‌ها