شب قدر و تأثیر آن بر تمدن و تمدن توحیدی

[ad_1]

ایسنا/ خراسان رضوی یک کارشناس مذهبی با اشاره به تاثیر شب های قدر در ایجاد تمدن توحیدی گفت: مهم و جدی است.

حجت الاسلام حمیدرضا ویژه در گفت وگو با ایسنا به مناسبت شب قدر در خصوص تعریف دینداری اظهار کرد: اگر تعریف درستی از دینداری و اعمال دینی داشته باشیم، تأثیر اعمال دینی در زندگی ما بیشتر می شود. بنابراین یکی از مهمترین مشکلات ما این است که تعریف درستی از دین و اعمال دینی ارائه نشده است.

وی درباره اهمیت شب قدر و دلایل آن افزود: شب قدر در تمدن توحیدی و تمدنی که به دنبال آن هستیم بسیار مهم و تاثیرگذار است. به گونه ای که در شب قدر اعلام می شود که زندگی ما مبتنی بر خدامحوری است.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: برخلاف بسیاری از تمدن های مدرن که با محوریت انسان شکل گرفته اند، خدامحوری مهمترین ویژگی تمدن توحیدی است. پس شب قدر که یکی از اعمال دینی است، نشان می دهد که اگر همه مسائل و موضوعات شب قدر را درک کنند، متوجه می شوند که خدامحوری در زندگی فردی، اجتماعی و خانوادگی همیشه باید مورد توجه قرار گیرد و آن سؤال. می توان آن را مهم ترین درس آن شب ها دانست.

وی گفت: این دیدگاه یک برخورد جدی بین تمدن های خدامحور و تمدن های انسان محور ایجاد می کند. بنابراین شب قدر در اعلام خدامحوری تمدن ما از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

این کارشناس مذهبی افزود: یکی از مهم ترین رویدادهای شب قدر، انس با قرآن است. در نگاه تمدن و تمدن توحیدی، پیوند با قرآن در واقع بیانگر این است که زندگی ما بر اساس وحی است. این بدان معناست که زندگی من وحی است و جامعه ما و تمدنی که به دنبال آن هستیم وحی اداره می شود. به عبارت دیگر، از طریق ارتباط با قرآن در شب قدر، نیاز به وحی در زندگی فردی و اجتماعی اعلام می شود.

ویژه افزود: نیاز به وحی در زندگی فردی و اجتماعی نیز مخالفت جدی با تمدن غیر توحیدی و غیر الهی دارد. زیرا تمدن های غیر الهی خود را بی نیاز از وحی می دانند و در آن تمدن ها زندگی و جامعه بر اساس تجربه و علم پیش می رود. بنابراین در شب های قدر مسئله خدامحوری در مرحله اول و لزوم آشکار شدن موضوعات زندگی در مرحله دوم بسیار مهم و جدی خواهد بود.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: نماز از اعمال شب قدر است و خواندن دعای جوشن کبیر در این شب ها مستحب است. در این دعا، خدا محوری کاملا مشهود است. دعا به این معناست که ما در زندگی استقلال نداریم و اعلام می کنیم که هر اتفاقی می افتد از خداست. دعا اعلام عدم استقلال است که در دعای جوشن کبیر به خوبی بیان شده است.

وی گفت: از سوی دیگر، دعا فقط رسیدن به خواسته ها نیست. دعا گاهی روشمند است، اما به معنای واقعی آن موضوعیت دارد. یعنی در دعا به دنبال آرزو نیستیم، بلکه هر حرفی را نزد خدا می جویم. از این رو در دعای جوشن کبیر بسیاری از خواسته ها ذکر نشده است و نام خدا چیزی است که بارها و بارها بیان می شود.

وی گفت: در مناجات اهل بیت(ع) نیز این موضوع کاملاً نمایان است. به عنوان مثال، یکی از والدین به فرزند خود می گوید که درس بخواند تا در ازای آن پاداشی دریافت کند. هدف پدر درس خواندن است اما هدف پسر پاداش است. پاداش برای والدین ابزاری برای مطالعه کودک است، در حالی که خواندن برای کودک ابزاری برای دستیابی به پاداش است.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: انسان در نماز به دنبال برآوردن نیازها و خواسته های خود است در حالی که خداوند بیشتر به دنبال ارتباط و شنیدن صدای بنده است. کسي که توانسته با خدا ارتباط برقرار کند، هر چند درخواست او را نگرفته باشد، بالاترين و بهترين چيزها را دارد.

وی با اشاره به شب زنده داری در شب های قدر گفت: در مسائل عرفانی مهم ترین رابطه عاشق و معشوق خلوت است و شب بهترین زمان برای آن رابطه است تا بتوان با خدا خلوت کرد. و او را دوست داشتنی صدا کن.”

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بایگانی‌ها