مواردی که باید در “دوستی های خانوادگی” در نظر گرفت. اجازه ندهید کسی وارد خانه شما شود!

[ad_1]

یک روانشناس با تاکید بر اینکه نمی توان برای همه زوج ها دستور یکباره برای دوستی و رفت و آمد ارائه کرد، گفت: در بسیاری از موارد حسادت، سوء استفاده مالی، عاطفی و رفتاری در دوستی های خانوادگی رخ می دهد که می تواند خانواده ها را به مرز فروپاشی برساند. خانواده بنابراین تا زمانی که یک خویشاوند شناخته شده ندارید، اجازه ندهید افراد به عنوان دوستان خانوادگی وارد خانه شما شوند.

گوهر یسنا انزانی در گفت وگو با ایسنا، وی با تاکید بر اینکه زوجین نباید هیچ فردی را به عنوان دوست خانواده وارد خانه خود نکنند، گفت: اولویت زوجین پس از ازدواج باید خود، همسر و سپس خانواده یکدیگر باشند. در واقع خوش گذرانی در ابتدا با همسر و سپس با خانواده باید در اولویت زوجین باشد و دوستان می توانند اینگونه در کنار زوج باشند نه اولویت آنها برای تفریح.

این روانشناس معتقد است: زوجین قبل از ازدواج ابتدا باید علایق خود را به اندازه کافی بشناسند و بدانند که چه نوع صمیمیتی را می خواهند با همسر برقرار کنند و سعی کنند آن نیاز و صمیمیت را با همسر، از طریق همسر و سپس خانواده ها ابراز کنند.

وی «صمیمیت» را انواع مختلف فکری (صحبت کردن در مورد افکار و عقاید خود)، روانشناختی (حرف زدن در مورد مسائل مهم)، عاطفی (حرف زدن در مورد احساسات خود با دیگران)، معنوی (حرف زدن در مورد کارهای خوب)، زیبایی شناختی (حرف زدن در مورد خوب) توصیف کرد. اعمال) صحبت در مورد هنر). ). و موسیقی)، اجتماعی و تفریحی (سینما رفتن و مسافرت)، زمانی (گذراندن وقت با یکدیگر) و فیزیکی و توضیح داد: اگر صمیمیت کافی در روابط زناشویی بین زوجین وجود نداشته باشد، مسیر روابط با ماشین لباسشویی باز می شود. زوج ها ابتدا باید بدانند که چه نوع صمیمیت از همسرشان می خواهند و همسرشان از آنها چه نوع صمیمیتی را انتظار دارد و سپس سعی کنند نیازهای یکدیگر را برآورده کنند. به این ترتیب برای رسیدن به این صمیمیت ها با همسر خود وقت می گذارند و به اشتباه در دوستی های خانوادگی به آنها نگاه نمی کنند. این بدان معنا نیست که ما نباید با دوستانمان رفت و آمدهای دوستانه و خانوادگی داشته باشیم، بلکه اولویت ما در رفع نیازهایمان باید همسر و خانواده باشد.

به گفته این روانشناس، بیشتر افراد درونگرا به ارتباطات و صمیمیت روحی، فکری و روانی کمتری نیاز دارند، در حالی که برونگراها عموماً به صمیمیت زمانی، اجتماعی و تفریحی نیاز دارند و زوجین ابتدا باید نوع صمیمیت لازم برای یکدیگر را بشناسند.

این روانشناس همچنین به زوج ها توصیه کرد که ابتدا احساسات خود را با همسر خود در میان بگذارند و اگر تمایلی دارید به او بگویید تا بتوانند نیازها و صمیمیت مورد نیاز خود را برای یکدیگر بدست آورند.

وی در ادامه با بیان اینکه دوستان خانواده باید با ما صادق و صمیمانه باشند و ضمن رعایت محدودیت های رفتاری ما را در رشد فردی و خانوادگی یاری دهند، تصریح کرد: در مورد هر فرد و علایق واقعی او خوب فکر کنید و تصمیم بگیرید که آیا می توانید یک کار را انجام دهید. رفت و آمد خانوادگی با او یا نه، دوستان خود را بدون ماسک در موقعیت های مختلف امتحان کنید تا با ذات آنها آشنا شوید و ویژگی های منفی آنها را ببینید. بدون آگاهی کافی با دوستان وارد رابطه صمیمی نشوید. شما نباید اطلاعات شخصی خود را با دوستان خانوادگی به اشتراک بگذارید و آنها را در هر زمان و تحت هیچ شرایط خانوادگی به خانه خود راه دهید زیرا حسادت خانوادگی می تواند خانواده ها را از هم بپاشد.

به گزارش انزانی، بسیاری از افراد مبتلا به اختلال شخصیت جز از طریق تست های روانشناسی و مراجعه به روانشناس شناخته شده نیستند، بنابراین بارها پیش آمده که زوجین با این افراد با هم دوستی و رفت و آمدهای خانوادگی داشته باشند و در نهایت امرار معاش کنند. بنابراین باید در انتخاب دوستان خانوادگی دقت بیشتری داشته باشیم.

وی با یادآوری اهمیت مرزبندی در روابط خانوادگی، افزود: به عنوان مثال فرد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی ممکن است در دوستی های خانوادگی دست به فعالیت های غیرطبیعی مانند روابط خارج از ازدواج یا مصرف مواد مخدر بزند. بنابراین در دوستی ها و رفت و آمدهای خانوادگی باید مراقب باشیم این افراد مبتلا به اختلالات شخصیتی را وارد خانه نکنیم و در صورت نیاز از مشاوره روانشناسان برای شناخت بیشتر افراد استفاده کنیم.

انزانی در ادامه تصریح کرد: زوجین باید دوستان خانوادگی خود را بر اساس خطوط قرمز خانواده خود انتخاب کنند. این اصل را در روابط خود با دوستان در نظر بگیرید و رعایت کنید. از این نظر زوجین باید اصول سفر خود را بدانند و بدانند که هدف از برقراری رابطه دوستانه با مردم چیست.

انزانی همچنین کاهش سطح «صمیمیت» زوجین را یکی از عواملی که روابط زناشویی را به سمت «طلاق عاطفی» سوق می دهد، دانست و اظهار داشت: در این شرایط زوجین بدون احساسات، تمایلات، تمایلات و عواطف بین خود، تحت یکی قرار می گیرند. و زندگی مشترک بدون تفریح ​​و هدف برای دو نفر ادامه دارد. کاهش ارتباط کلامی بین زوجین، پایین بودن سواد عاطفی، کاهش صمیمیت و سرگرمی بین زوجین به طلاق عاطفی کمک می کند و می تواند کیفیت زندگی را در فرد، خانواده، سلامت جسمانی، رضایت از زندگی و روابط با فرزندان کاهش دهد. بنابراین میزان صمیمیت بین زوجین باید جدی گرفته شود.

انتهای پیام

[ad_2]
Source link

درباره ی admin_asooweb

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بایگانی‌ها